Domy

Budownictwo to mój zawód i moje pierwsze zapotrzebowania w firmie architektonicznej nie zostały łatwe. Gdy już je kończyłam cały czas coś nie pasowało. A to linia była nie taka, a to sadzonka nie w tym miejscu co należy i tak w kółko. Wydawało mi się to o wiele  bardziej łatwe, ale kiedy obserwowałam to z boku. Niełatwo było mi się przyzwyczaić, że systematycznie ktoś mnie krytykuje i stara się pouczać. Przecież ja to wszystko starannie wiedziałam. Nie wiem, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, może lekkie uczucie zmęczenia, bo wiele projektów powinno się było wykonywać po nocach – nie mam pojęcia, ale jedno jest pewne – nie wiedziałam, że początki mogą być aż tak trudne… Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od tego momentu wiedziałam, że domy będą  moje pasją. Nic nie szło mi do tej pory tak gładko jak owe projekty budowlane. Wiedziałam wręcz wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak zrobić idealną perspektywę, co ze sobą połączyć. Po prostu przenigdy nie bawiłam się tak dobrze przy indywidualnej pracy. Wreszcie odnalazłam coś co przynosiło mi kilka satysfakcji z pracy, którą wykonuję. Szefostwo było ze mnie bardzo zadowolone, schematy budowlane były zrealizowane w każdym momencie na czas i z niezwykłą precyzją. Nie są to moje wyrazu a właśnie ich. Byłam z siebie taka dumna. Wreszcie udowodniłam tym wszystkim, którzy mnie krytykowali na co mnie naprawdę stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, ze wszystko poszło mi tak dobrze. Robię sobie nadzieję na awans za to wszystko co robię dla spółki. Wyłącznie bez przerwy się zastanawiam: czemu nie mogło być tak od samych podstaw?