Orka

Zanim przystąpi się do zabiegu, należy przeanalizować opłacalność i celowość orki. Skuteczność , a oprócz tego nakłady zależą od warunków pogodowych i stanu gleby. Gleba nadmiernie namoknięta rozmazuje się, a przejazd ciągnika i maszyn prowadzi do jej zagęszczenia, jednakże gleb przesuszona wytwarza twarde, nieproste do rozbicia bryły. Termin zabiegu można określić, zgniatając grudki globu w palcach. Jeśli rozpada się, to gleba znajduje się w stanie odpowiednim do stworzenia zabiegu. Jeśli bryła daje się ugniatać, oznacza to, że gleba jest zbyt wilgotna. Fundamentem dla utrzymania gleb ciężkich w dobrej kompozycji jest głęboka orka poddająca glebę działaniu mrozu, co rozluźni warstwę orną i ułatwi wiosenne zabiegi. Gleby zwięźlejsze posiadają tendencje do zbrylania, zatem można sobie ułatwić zadanie poprzez użycie wału kruszącego. Na glebach ciężkich i zlewnych można pozostawiać orkę w ostrej skibie, gdyż chronione są tym sposobem przed erozją, a wskutek funkcjonowania niskich temperatur następuje rozkruszenie brył gleby. Gleby mało ważące są łatwe do orki, a zabieg można na nich przeprowadzać przy różnej wilgotności. Najistotniejszymi parametrami są głębokość orki , a oprócz tego wysokość skib. Kosz zabiegu rośnie wraz z głębokością spulchnienia gleby, a im orka jest bardziej wyskibiowana, tym większe są koszty wyrównania powierzchni pola. Im głębsza orka, tym większe prawdopodobieństwo wydobycia na powierzchnię martwej warstwy podornej, co negatywnie wpływa na wschody i rozwój młodych roślin. Głębokość orki przedzimowej bardzo często nie powinna przekraczać 26 cm. Jeżeli zachodzi konieczność głębszego spulchnienia roli, np wskutek nadmiernego zagęszczenia warstwy podornej, trzeba wytworzyć jej spulchnienie przy użyciu pługa z pogłębiaczami albo kultywatorem w trakcie uprawy pożniwnej, bądź up