Poeto wierszokleto

Wiersz biały jest specyficzną formą wiersza. Nie posiada ani znaków interpunkcyjnych, ani nie ma też rymów. Najważniejsza jest rytmika. I co z tego, nie potrzebują. Naprawdę nie ważna jest forma ekspresji, istotny jest przekaz jaki ze sobą niosą. Ich analiza jest tożsamo wymagająca jak wierszy tradycyjnych. Zależy to od pisarza. A ci są w stanie w ten sposób przekazać osobiste myśli i pragnienia. Nam zostaje jedynie delektować sie ich sztuką, którą tak starannie właściwie każdy poeta tak pielęgnuje.Nie wiem ilu twórców uważa się za prawdziwych poetów, a ilu tak zwanych twórców za prawdziwych poetów. Jedno jest ewidentne. Jesteśmy obdarowani duszą. Czy w siebie zbytnio wierzymy, czy wręcz przeciwnie to wszystko jest nieistotne. Istotna jest siła, istotne jest usilne pielęgnowanie własnego celu w brew wszystkiemu. Będąc w czymś dobrym lub beznadziejnym, przeskoczysz góry jeżeli nie zaprzestaniesz. Tak w tym momencie jest z nami poetami wierszokletami.
 Sztuka to pasja. Nie można o niej mówić jak o zwykłym hobby. Tu jedyne co obnażamy to nasza jaźnie. Zamieniamy umysł na papier, obnażamy się przed wszystkimi z masek dnia zwykłego. Jak golasy w centrum aglomeracje musimy wyzbyć się wstydu i przerażenie przed obnażeniem swojej psychiki.
 "Spojrzenie"
nagii jak rozstanie ból czeka wstydliwie na jej łzę
nieśmiale szuka to piękna
ciche rzęsy kochają ból
na nieśmiałego dotyku nie czeka nigdy niecierpliwa twarz